Wrocław – plac Jana Pawła II (d. 1 Maja)

Zapraszamy do zwiedzania Wrocławia i Dolnego Śląska z przewodnikiem miejskim – kliknij po więcej informacji

Więcej szczegółów i kontakt pod tym linkiem

Plac Jana Pawła II powstał po zdobyciu miasta przez wojska napoleońskie w 1807 r. i zburzeniu fortyfikacji miejskich. Stojąca tu Brama Mikołajska została zburzona w 1820 r., przez Fosę Miejską przerzucono w 1822 r. żeliwny most. Plac nazwano Królewskim, poszerzono go w 1866 r. razem z likwidacją mostu i zasypaniem fragmentu fosy. Na północnym skraju placu ustawiono pomnik Otto von Bismarcka (1900), naprzeciw Fontannę Alegorii Walki i Zwycięstwa (1905). W 1945 r. większość zabudowań przy placu razem z pomnikiem Bismarcka została zburzona, plac otrzymał nazwę 1 Maja. W latach 1979-81 wybudowano podziemne przejścia dla pieszych, od 2006 r. patronem placu stał się papież Jan Paweł II.

Neobarokowa Fontanna Alegorii Walki i Zwycięstwa z 1905 r. autorstwa architekta Bernarda Sehringa i rzeźbiarza Ernsta Segera. Składa się z dwóch pomników i fontanny między nimi. Pierwsza rzeźba przedstawia młodego atletę walczącego z lwem, co stanowi alegorię walki, a druga – tego samego siłacza siedzącego na pokonanym zwierzęciu, co stanowi alegorię zwycięstwa. Obok fontanny rośnie pomnikowy platan Świadek.

U zbiegu ul. Św. Mikołaja i pl. Jana Pawła II na miejscu zburzonej Bramy Mikołajskiej powstał w 1827 r. klasycystyczny pałacyk Kärgera. Po rozbudowie w 1866 r. ulokowano tu Bank Braci Alexander. Uszkodzony w 1945 r. został rozebrany w 1962 r. Na jego miejscu powstała na pocz. lat 70. XX w. przychodnia i budynek administracyjny Wojewódzkiego Szpitala im. J. Babińskiego. Po gruntownej przebudowie w latach 2016-17 ulokowano tu biurowiec Nowy Alexanderhaus wg projektu spółki Chamielec Architekci. Nazwa nawiązuje do dawnego banku, a fasada do wrocławskiej architektury lat międzywojennych, niestety czarny kolor elewacji nie pasuje do otoczenia.

Dodaj komentarz