Brochów

Dawne miasto, obecnie osiedle Wrocławia. Znaleziono tu ślady osadnictwa z epoki brązu i żelaza. Osada wzmiankowana w 1193 r. w bulli papieża Celestyna III jako własność kanoników regularnych z Wyspy Piasek i pozostała w ich władaniu do sekularyzacji w 1810 r. W 1842 r. obok wsi przeprowadzono linię kolejową na odcinku Wrocław – Oława, w 1896 r. otwarto stację pasażerską i wielką towarową stację rozrządową, co spowodowało gwałtowny rozwój miejscowości. W latach 1907-08 zbudowano ratusz, a w latach 1901-02 szkołę ludową. W latach 1912-1914 Wrocław z Brochowem łączył pierwszy na ziemiach dzisiejszej Polski trolejbus (tzw. Bezszynowa Kolej Brochowska). W latach 1896-1913 powstał kompleks zabudowy osiedla kolejarskiego, rozbudowanego po 1925 r. W 1939 r. Brochów otrzymał prawa miejskie, liczba ludności wynosiła blisko 9 tys. mieszkańców. Podczas II wojny światowej znajdował się tu fabryczny obóz pracy przymusowej. 19 lutego 1945 r., po zaciekłych walkach miasto zajęła Armia Czerwona. 1 stycznia 1951 r. Brochów został przyłączony do Wrocławia.

Warto zobaczyć:

Neoromański kościół św. Jerzego i Podwyższenia Krzyża Św., wzniesiony dla parafii katolickiej w latach 1910-11.

Dworzec kolejowy z 1896 r.

Dawna szkoła z lat 1901-02, obecnie część zespołu Szpitala im. Antoniego Falkiewicza.

Kompleks zabudowy osiedla kolejarskiego w rejonie ul. Chińskiej i Birmańskiej z lat 1896-1913.

Wieża ciśnień z 1903 r.

Park Brochowski, założony w latach 1727-33 przy barokowym pałacu opata augustianów Siegismunda Passoniego. Pozostałości pałacu rozebrano w latach 70. XX w.

Dawny ratusz z lat 1907-08