Ulica Krupnicza (Graupenstraße) to pierwotnie ślepa ulica, znajdująca się na peryferiach miasta przy fortyfikacjach. Od ok. 1463 r. należała do Szpitala Bożego Grobu i zaczęli osiedlać się tu zajmujący się wyrobem kaszy krupiarze, skąd pochodzi obecna nazwa, zanotowana w 1504 r. Po likwidacji fortyfikacji miejskich po 1807 r. ulica stała się jedną z tras wylotowych w stronę Kątów Wrocławskich. Przez Fosę Miejską przerzucono kładkę, zastąpioną w 1862 r. mostem. W XIX w. przy Krupniczej mieściły się przez jakiś czas synagogi – Głogowska i Lwowska. Po wzniesieniu gmachu Stanów Śląskich w miejscu obecnego NFM (1844-47, później Śląskie Muzeum Przemysłu Artystycznego i Starożytności) i Nowej Giełdy (1864-67) stała się reprezentacyjną ulicą. W 1893 r. przez Krupniczą poprowadzono pierwszą wrocławską linię tramwaju elektrycznego z Grabiszyna przez pl. Solny do Rakowca. W 1945 r. większość zabudowy przetrwała oblężenie Festung Breslau, zniszczono jedynie muzeum. Po wojnie nazwę ulicy Krupnicza zastąpiono w 1948 r. imieniem przywódcy Polskiej Partii Robotniczej, Marcelego Nowotki. W 1992 r. powrócono do historycznej nazwy.
Kamienica na rogu ul. Krupniczej i pl. Wolności mieściła w latach 1791-1848 Szkołę im. Wilhelma, jedną z pierwszych w Niemczech postępowych szkół żydowskich nurtu liberalnego. Jej otwarcie uświetnił swoją obecnością sam król Fryderyk Wilhelm II, a przemowę wygłosiła pisarka Esther Gad. W latach 1848-60 w kamienicy mieściła się Szkoła Przemysłowa dla Ubogich Dziewcząt, a do 1900 r. siedziba zarządu gminy żydowskiej i mykwa (łaźnia rytualna). Po przeniesieniu zarządu do nowej siedziby koło synagogi kamienicę przebudowano w stylu secesyjnym wg projektu Wilhelma Hellera oraz właścicieli Maxa i Paula Güntherów. Elewacje pokryto bogatą dekoracją secesyjną. Od 1907 r. mieściła się tu wytwórnia odzieży męskiej Sussmana ze sklepem, zaś po 1945 r. żydowska spółdzielnia kaletnicza. Obecnie budynek służy celom biurowym.
Kamienica nr 11 powstała w 1858 r. w stylu neorenesansu florenckiego. Posiada półkoliście zakończone okna i ozdobny gzyms koronujący.
Kamienica nr 9 z 1854 r. ma w całości boniowaną elewację.
Neogotycka kamienica nr 7 z 1855 r. posiada okna ujęte w ośli grzbiet i dekoracyjne maswerki.
Krasnal Gladiatorek reklamuje sklep z akcesoriami sportów walki.
Kamienica nr 6–8 to dawny dom handlowy Hamburgera, wzniesiony w 1910 r. przez żydowskich architektów Paula i Richarda Ehrlichów. Funkcjonował tu także kinematograf. Nawiązujący do wielkomiejskiej architektury Berlina i Chicago modernistyczny budynek posiada żelbetową konstrukcję.
