Dawny Szpital Wszystkich Świętych (Allerheiligen Hospital) to najstarszy wrocławski szpital miejski, który powstał w 1526 r. z inicjatywy pastora Johanna Hessa, dzięki funduszom Miejskiego Urzędu Jałmużniczego i datkom mieszczan. Pełnił funkcję ewangelickiego domu opieki i izolatorium dla zakaźnie chorych, dlatego na lokalizację wybrano dalekie od centrum ówczesnego miasta tereny zalewowe nad Odrą w pobliżu Bramy Mikołajskiej, na terenie starej strzelnicy koło furty wodnej. Od szpitala pochodzi też nazwa sąsiedniej ulicy Wszystkich Świętych. W 2. poł. XVIII w. zaczęto przyjmować chorych wszystkich wyznań, podnosząc rangę obiektu do współczesnego rozumienia pojęcia szpital. Główny gmach powstał w latach 1799–1801 wg projektu Carla Gottfrieda Geisslera. Od 1811 r. prowadzono tu zajęcia praktyczne studentów medycyny Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1810 r. szpitalem kierował dr Jacob Ebers, który dokonał jego reorganizacji. Powstały nowe obiekty – Klinika Medyczna (1815), tzw. budynek z zegarem (1821-23), budynek fundacji rodziny Löschów (1835-37), przyłączono dawne kazamaty (1853). Kolejne inwestycje to wzniesiony od strony Odry budynek fundacji Marii Johanny Pulvermacher (1869-71) i Instytut Patologii (1874-76) oraz przyłączenie dawnych koszar (1871). Nowe budynki o cechach klasycystycznych nawiązywały stylem do gmachu głównego. Wyłamywał się z tej konwencji neogotycki budynek fundacji Augusty Agath z lat 1901-02. Po kolejnych rozbudowach szpital posiadał pod koniec XIX w. 1200 łóżek, zaś budynki uformowano w dwóch kompleksach – wzdłuż Odry i ul. Wszystkich Świętych. W okresie międzywojennym powstał w 1919 r. niezrealizowany projekt przebudowy kompleksu w typie pawilonowym projektu Maxa Berga we współpracy z Richardem Konwiarzem. Udało się zrealizować nowy budynek Fundacji Pulvermacherów (1935-36).
W 1945 r. kompleksowi nadano polską nazwę Wszystkich Świętych, a od 1949 r. nosił miano Państwowego Szpitala Wojewódzkiego. W 1953 r. Akademia Medyczna utworzyła tu Klinikę Urologiczną i Klinikę Ortopedyczną. W 1. poł. lat 60. XX w. przebudowano dawną Klinikę Medyczną wraz z budynkiem z zegarem wg projektu Anatola Krzywickiego. Na pocz. lat 70. XX w. na miejscu banku braci Alexander od strony pl. Jana Pawła II wzniesiono budynek przychodni specjalistycznych i biura dyrekcji. W 1976 r. powołano Wojewódzki Szpital Zespolony, który nosił imię Józefa Babińskiego (1857-1932), nominowanego do Nagrody Nobla francuskiego neurologa polskiego pochodzenia, pioniera neurochirurgii. W 2007 r. szpital został zamknięty, większość oddziałów przeniesiono do Szpitala Akademickiego przy ul. Borowskiej. Teren zakupiła w 2014 r. firma i2 Development, która do 2023 r. przebudowała kompleks 14 budynków na mieszkania (lofty), biura i lokale usługowe, zachowując większość zabudowań dawnego szpitala i nadając mu nazwę Bulwar Staromiejski. Rewitalizację prowadziło Korfantowskie Przedsiębiorstwo Budowlane wg projektu spółki Chamielec Architekci.
