Pasaż Pokoyhof rozciąga się między ul. Włodkowica oraz skrzyżowaniem ul. Św. Antoniego i Kazimierza Wielkiego. Nazwany został prawdopodobnie od nazwiska pierwszego właściciela Bartłomieja Pokquaies, wzmiankowany był w 1612 r. Od XVII w. służył głównie kupcom żydowskim, którzy zatrzymywali się w zajazdach z wozowniami, stajniami dla koni, składami towarów i bożnicami. Budynki posiadały konstrukcję ryglową i mieszkali w nich przedstawiciele kupców żydowskich – szamesi, którzy jako jedyni mogli przebywać na stałe w mieście. Pod koniec XVII w. wzniesiono tu drewnianą Synagogę Krajową – główną świątynię żydowską w mieście oraz siedzibę naczelnego rabina Śląska. Mieściło się w niej 300 osób, architekturą przypominała bożnice polsko-litewskie. Przez jakiś czas funkcjonowały tu także bożnice Bialska (dla Żydów z Białej i Prudnika) oraz Leszczyńska (dla Żydów z Leszna). W 1744 r. pasaż stał się jednym z czterech oficjalnie zatwierdzonych przez króla Fryderyka II Wielkiego zajazdów żydowskich. Uległ znacznym zniszczeniom wskutek wybuchu wieży prochowej podczas Jarmarku Świętojańskiego w 1749 r.
W 1854 r. na rogu ul. Krupniczej i Włodkowica wzniesiono murowaną kamienicę Pokoyhof, natomiast w ciągu XIX w. ryglowe budynki pasażu stały się już przeżytkiem. W związku z tym w 1910 r. Towarzystwo Budowy Pokoyhof wzniosło całkowicie nowe budynki pasażu handlowego wg projektu Karla Heintze i Maxa Mathisa. Znajdowała się tu m.in. firma odzieżowa Napieralla & Soehne i sklep z tekstyliami Moritza Moskiewicza. Budynek zdobiły dekoracje przedstawiające historię Pokoyhofu, które zaginęły podczas Nocy Kryształowej w 1938 r., kiedy pasaż zdemolowano. Obecnie właścicielem obiektu jest firma Verity Development, która przeprowadziła generalny remont w latach 2007-14. Znajdują się tu restauracje, pracownie artystyczne, szkoła tańca, redakcja Gazety Wrocławskiej i biura.
Budynki pasażu miały innowacyjną strukturę – żelbetowe słupy i rygle o ponad 10 m rozpiętości. Budynek frontowy od strony ul. Św. Antoniego ma fasadę licowaną piaskowcem, z którego zbudowany jest portal bramny i boniowane słupy z konsolami.
Elewacje dziedzińca pokryte są szkliwionymi cegłami klinkierowymi, ułożonymi w geometryczne wzory i ozdobione są płaskorzeźbami o tematyce figuralnej, roślinnej oraz biblijnej. Uważnie patrząc pod nogi można dostrzec Krasnale Tolerancji – saksofonistę oraz krasnala z dreadami, symbolizujące otwartość Wrocławia na różne kultury.
