Zespół klasztorny franciszkanów reformatów powstał w latach 1680-94 wg projektu Mattheusa Bienera razem z kościołem św. Antoniego. Zbudowano go w ramach rekompensaty za odebrany w 1522 r. przez Radę Miejską kościół i klasztor bernardynów (obecne Muzeum Architektury). W 1792 r. klasztor przejęły elżbietanki czarne, cieszące się większą przychylnością władz, gdyż prowadziły tu szpital. W latach 1793-94 dobudowano nowe skrzydło w stronę ul. Włodkowica wg projektu K.G. Geisslera, a w 1819 r. siostry urządziły na terenie rozebranych fortyfikacji ogród oraz sad dla rekonwalescentów. W 1945 r. klasztor przeszedł w ręce salezjanów, w 1953 r. urządzono w nim żeński akademik Uniwersytetu Wrocławskiego, zaś w 1987 r. mieszkania komunalne. W 2016 r. budynki kupiło Przedsiębiorstwo Budowlano-Konserwatorskie Castellum, które po remoncie w latach 2019-21 otworzyło tu Hotel Herbal. Nazwa nawiązuje do dawnego ogrodu ziołowego elżbietanek. W wirydarzu zachowano zabytkową studnię z 1719 r. Przebudowa została wyróżniona Dolnośląskim Laurem Konserwatorskim za 2023 rok. W 2010 r. w murze otaczającym klasztor umieszczono tablicę upamiętniającą spotkania ekumenicznej grupy Una Sancta z lat 30. XX w., propagującej pojednanie narodów i chrześcijan różnych konfesji.
