Wrocław – dawna ul. Złote Koło

Zapraszamy do zwiedzania Wrocławia i Dolnego Śląska z przewodnikiem miejskim – kliknij po więcej informacji

Dawna ul. Złote Koło biegła wzdłuż wewnętrznej fosy miejskiej (Czarnej Oławy, zasypanej w 1866 r.) od ul. św. Antoniego do ul. Ruskiej. Nazwa ulicy pochodziła od Młyna Siedmiu Kół, znajdującego się w latach 1297-1813 na obecnym pl. Bohaterów Getta i Zajazdu Przy Złotym Kole wzmiankowanym w 1680 r. Mieszkali tu głównie tkacze sukiennicy, a od XVIII w. ludność żydowska. Większość znacznie uszkodzonej w 1945 r. zabudowy została wyburzona w latach 70. XX w., kiedy poprowadzono tędy trasę W-Z, resztę włączono do ul. Kazimierza Wielkiego. Z pierwotnej zabudowy zachował się ciąg wczesnoklasycystycznych kamienic.

Kamienica Pod Złotym Kołem (nr 17) mieściła zajazd o tej samej nazwie, wzmiankowany w 1680 r. Wg edyktu króla Fryderyka II z 1744 r. był to jeden z czterech zajazdów we Wrocławiu, gdzie mogli zatrzymywać się żydowscy kupcy z Polski. Obecna kamienica została wzniesiona pod koniec XVIII w. w stylu wczesnoklasycystycznym wg projektu Karla Gottfrieda Geisslera. Budynek wyremontowano w latach 1972–77 na potrzeby Cechów Rzemieślniczych, obniżając go o jedną kondygnację. Kolejny remont wykonano w latach 90. XX w. Dekoracje w stylu zopf nawiązują do kamienicy Pod Królem Salomonem na wyspie Piasek. Nad oknami pierwszej kondygnacji umieszczono medaliony z popiersiami, zaś na prawo od bramy na parterze znajduje się kartusz herbowy lub gmerk, który pojawił się tu po 1945 r.

Kamienica nr 15 składa się z dwóch części różniących się kolorystyką. Została wzniesiona pod koniec XVIII w. w stylu wczesnoklasycystycznym. Budynek wyremontowano w latach 1972–77 na potrzeby Cechów Rzemieślniczych, likwidując wejście do jednej z części. Nad oknami kamienic znajdują się naczółki częściowo ozdobione medalionami, a pod oknami podokienniki ozdobione girlandami. Kalenicowy dach posiada dziewięć lukarn.

Kamienica Pod Złotym Wieńcem (nr 11) jest najstarszą zachowaną z zespołu dawnej ul. Złote Koło. Zachowała renesansowy szczyt z pocz. XVII w., zaś elewacji nadano w 1675 r. barokowe formy. W latach 20. XX w. mieściła się tu restauracja Fleischmanna. Budynek wyremontowano w latach 1972–77 na potrzeby Cechów Rzemieślniczych. Między parterem i pierwszym piętrem znajduje się godło domu – wieniec.

Kamienica nr 9 została wzniesiona pod koniec XVIII w. w stylu klasycystycznym. Budynek wyremontowano w latach 1972–77 na potrzeby Cechów Rzemieślniczych, po wyburzeniu trzech kamienic po północnej stronie został kamienicą narożną. Nakryty jest mansardowym dachem.

Biurowiec Pegaz (Times II) położony jest między ul. Ruską, Grabarską i Kazimierza Wielkiego. Powstał w latach 2014-16 wg projektu Autorskiej Pracowni Architektury Hubka z Wrocławia, inwestorem był UBM Polska, a generalnym wykonawcą PORR Polska Construction. Niestety zbyt duży i wysoki budynek o ciężkiej klocowatej fasadzie zbyt dominuje nad zabytkowym otoczeniem.

Dodaj komentarz