Rafineria cukru powstała w latach 1771-72 wg projektu słynnego architekta i udziałowca spółki Carla Gottharda Langhansa (starszego), z funduszy bankiera i kupca Jakuba Molinariego. Później należała do Johannesa Gotlieba Gölnera, który w 1791 r. zbudował własną przystań rzeczną z żurawiem. W 10 kotłach rafinowano tu importowaną trzcinę cukrową. Po pożarze w 1826 r. obiekt przebudowano do obecnej formy. Kolejne przeróbki miały miejsce w latach 1900-01, kiedy znajdował się tu Królewski Urząd Aprowizacyjny (Königliche Proviant-Amt). W okresie międzywojennym w budynku ulokowano Urząd Żywnościowy Rzeszy (Reichs Verpflegungsamt). Po 1945 r. funkcjonował tu zakład produkcji leków Galena (przebudowa w latach 1967-69), a obecnie Wrocławskie Zakłady Zielarskie Herbapol SA – zakład produkcyjny nr 2.
Surowy klasycystyczny budynek nawiązuje do uproszczonej architektury pałacowej, charakterystycznej dla wczesnej ery industrialnej. Położony obok dom oficjalistów z 1. poł. XIX w. został rozebrany w 1972 roku. Zachował się niepozorny pawilon ogrodowy z ok. 1760 r., w którym znany pisarz Gotthold Ephraim Lessing (1729–81), pełniący funkcję sekretarza komendanta Wrocławia gen. von Tauentziena, pisał w latach 1763-65 komedię Minna von Barnhelm, opublikowaną w 1767 roku. Jedno z najważniejszych dzieł niemieckiego Oświecenia jest nadal często wystawiane. Po 1945 r. znajdowała się tu Knajpa Między Platanami.
W skład zespołu wchodzi także willa zarządu z ok. 1905 roku.
