Neogotycki kościół katolicki Najświętszego Serca Pana Jezusa powstał w latach 1899-1901 r. z inicjatywy księdza Constantina Mattnera. Wzniesiono go na miejscu małej kaplicy z 1885 r., należącej do parafii w Prusicach. Projektantem świątyni był Alexis Langer, naczelny twórca neogotyckich kościołów katolickich na Śląsku (m.in. kościoła św. Michała Archanioła we Wrocławiu, NMP w Katowicach, Wniebowzięcia NMP w Bielawie i kolegiaty w Wałbrzychu) oraz ratusza w Ząbkowicach Śląskich. Pracami kierował mistrz budowlany Juliusz Koschnik. Świątynia otrzymała pierwotnie wezwanie św. Jadwigi Śląskiej. W 1904 r. dla 400 katolików utworzono tu kurację, a w 1920 r. parafię kierowaną przez ks. Georga Schirmeisena. W 1947 r. przejęli ją salwatorianie z pobliskiego Bagna, w 1952 r. zmieniono wezwanie na obecne.
Ceglany jednonawowy kościół ma plan krzyża łacińskiego z wydzielonym prezbiterium. Wnętrze przebudowano w latach 1975–78 wg projektu A. Ślusarczyka i J. Gotwalda w celu dostosowania do liturgii posoborowej. Wieża z zegarem zwieńczona jest neogotycką iglicą. W jednym z portali umieszczono symbol alfy i omegi w chrystogramie Chi Rho, w innym symbol RIA w koronie odnoszący się prawdopodobnie do MB (Regina – Królowa). Fasadę ozdobiono nawiązującymi do gotyku maszkaronami.
Pod kościołem stoi pomnik Jana Pawła II z 2006 r.
Szkoła katolicka (nr 27) powstała w 1885 r. jeszcze przed wzniesieniem kościoła, z inicjatywy biskupa Roberta Herzoga. W 1889 r. otrzymała uprawnienia szkół oficjalnych. Przy neogotyckim budynku powstała mała kaplica św. Jadwigi Śl. zastąpiona w latach 1899-1901 przez kościół. Po 1945 r. mieściła się tu salka katechetyczna.
W 1905 r., niedługo po powstaniu kościoła, wzniesiono obok plebanię i dom katolicki.
