Cmentarz ewangelicki początkowo znajdował się wokół starego kościoła przy ul. Skłodowskiej-Curie. Nową nekropolię położoną na południowym zboczu Góry Holteia (217 m) otwarto w 1830 r. na terenie ok. 2 ha, podarowanym gminie przez Karla Wolfganga Schauberta. Cmentarz został zlikwidowany po 1945 r. i zarósł roślinnością. W 1998 r. odsłonięto pomnik pamięci zmarłych, których tu niegdyś pochowano, ufundowany przez dawnych i obecnych mieszkańców Obornik Śląskich. Wokół pomnika ustawiono bądź położono na ziemi część zachowanych starych nagrobków. Na terenie dawnego cmentarza rosną: sosny wejmutki, klony, dęby, tuje, choiny kanadyjskie, cisy pospolite i świerki.
Nagrobek właściciela uzdrowiska, królewskiego radcy sprawiedliwości i starosty średzkiego Carla Friedricha Gustava von Schauberta (1801-1876), dziedzica Obornik. Urodził się w miejscowości Czechy (gm. Kostomłoty) w rodzinie ziemiańskiej. Ukończył gimnazjum św. Elżbiety we Wrocławiu, musiał przerwać na dwa lata (1822-24) studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim za przynależność do nielegalnego stowarzyszenia studenckiego Arminia. Później był asesorem we Wrocławiu i radcą sądowym okręgu, a w 1831 r. odziedziczył po ojcu majątek Gozdawa koło Środy Śl. W latach 1839-48 był starostą powiatu średzkiego. W 1846 r. przejął po śmierci krewniaka Carla Wolfganga Schauberta majątek Oborniki z uzdrowiskiem, po czym przeniósł się tu sprzedając Gozdawę i budując obornicki pałac. Za osiągnięcia król pruski Fryderyk Wilhelm IV nadał mu w 1857 r. tytuł szlachty dziedzicznej (Erbherr).
Lapidarium nagrobków.
