Kłobuk (Hüttenhübel) to szczyt w głównym grzbiecie północnej części Gór Bystrzyckich, położony między Bieścem (833 m) na północy i kulminacją w Królewskim Lesie (768 m) na południu. Na zachodzie opada łagodnie do doliny Mostowego Potoku, na wschodzie bardziej zdecydowanie do doliny Bystrzycy Łomnickiej. W rejonie szczytu rośnie rzadki w tych okolicach płat buczyny, na jego południowym zboczu znajdowała się żwirownia.
Kłobuk zbudowany jest ze skał metamorfiku Gór Bystrzyckich i Orlickich, głównie łupków łyszczykowych i granitognejsów. Są one przykryte cienką warstwą glin, żwirów, piasków i lessów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich.
Obecna nazwa położonego w odludnej okolicy szczytu prawdopodobnie nawiązuje do słowiańskiego demona, opiekującego się dobytkiem i ogniskiem domowym, pochodzącego z duszy martwego płodu.
