Obok Wieży Wodnej stoi dawne obronne wójtostwo, położone na stromej skale i pierwotnie oddzielone od miasta wałem i fosą. Wieża została wzniesiona przed 1319 r. przez wójta Jacoba Rückera, co potwierdza dokument króla Jana Luksemburskiego z tego roku i miała 90 stóp wysokości. Nie została zdobyta podczas najazdu husytów w 1429 r. stanowiąc schronienie mieszkańców. W 1604 r. wieżę nabyło miasto lokując w niej żołnierzy i magazyny. Została zniszczona przez pożar w 1703 r. i odbudowana rok później. Po wojnie siedmioletniej Prusacy bali się ataku Austriaków, którzy mogliby umieścić w wieży punkt wypadowy ataku na Kłodzko, w związku z tym kupił ją w 1767 r. podskarbi David Ehrenberg. Budynek obniżono o dwa piętra pozbawiając cech militarnych i przeznaczając na mieszkania. Wg legendy wójtostwo połączone było podziemnym korytarzem ze znajdującą się we wnętrzu Góry Floriańskiej komnatą skarbów gnomów.
