Wieża Rycerska (Rzeźnicza) powstała w 1580 r. i zgodnie z drugą nazwą jej obroną zajmował się cech rzeźników. Przebudowano ją w 1609 r. i ponownie w 1843 r. na dzwonnicę sąsiedniego kościoła ewangelickiego. W ścianach najwyższej kondygnacji wybito wtedy bliźniacze ostrołukowe okna, zaś na wieży zawieszono dwa dzwony podarowane w 1846 r. przez króla Fryderyka Wilhelma IV. Jednocześnie powstał ceglany gzyms wieńczący, a szpic zwieńczono gałką z krzyżem. Obecnie wieża służy jako punkt widokowy.
Czworoboczna wieża bramna o wymiarach 4,5 x 4,5 m zbudowana jest z łamanego kamienia na zaprawie wapiennej. Od strony ul. Rycerskiej widać pozostałości kamiennych wsporników ganku, a wyżej balkonu z ostrołukowym portalem. W każdej ścianie widać otwory strzelnicze. Wieża połączona jest łękiem z sąsiednim budynkiem dawnego kościoła, prowadzi tędy przejście z ul. Rycerskiej do ul. Międzyleśnej i dworca kolejowego.
