Rynek nosi nazwę pl. Wolności, wskutek dostosowania do ukształtowania terenu jego pierzeje nie odpowiadają kierunkom geograficznym. Dodatkowo ratusz nie jest położony równolegle do zabudowy poszczególnych pierzei. Na rynku zachowały się częściowo późnorenesansowe i barokowe kamienice z ciekawymi portalami. Starsze budynki przebudowano w XIX i na pocz. XX w. w duchu neorenesansu. Wskutek licznych pożarów część kamienic utraciła detale, dodatkowo kilka budynków u wylotu ul. Podmiejskiej w południowej części rynku została po 1945 r. wyburzona i zastąpiona blokami.
Klasycystyczna kamienica nr 16 pochodzi z pocz. XIX w., przebudowano ją w 1880 r., łącząc z salą taneczną od strony ul. Okrzei. Przed 1945 r. mieścił się tu Hotel Deutsches Haus (Niemiecki Dom).
Jedna z najbardziej okazałych kamienica nr 17 powstała jako renesansowa ok. 1620 r. Została przebudowana w duchu neorenesansu pod koniec XIX w., kiedy elewacja otrzymała ozdobne opaski okienne. W 1761 r. podczas wojny siedmioletniej kwaterował tu Jerzy Marcin Lubomirski, awanturnik w służbie pruskiej, w latach 1871-80 mieściło się tu seminarium nauczycielskie, a w latach 1897-1900 rolnicza szkoła zimowa. W 2020 r. zakończono renowację kamienicy z przywróceniem jej oryginalnego wyglądu, obecnie znajduje się tu Centrum Informacji Turystycznej. Zachowały się oryginalne kamienne obramienia parzystych okien i flankowany kolumnami piękny manierystyczny portal z rustykalnym boniowaniem. W górnej jego części znajduje się przerwany gzyms z obeliskami. Całość zdobiona jest głowami ludzi, lwów i maszkaronami oraz ornamentem roślinnym, ciekawostką jest maska o przewiązanych ustach. Gzyms wieńczący kamienicy wsparty jest na siedmiu zwierzęcych maszkaronach.
Neorenesansowa kamienica nr 19 pochodzi w obecnym kształcie z końca XIX w. Posiada ceglane piętra z różnym wykrojem okien na każdym z nich.
Kamienica nr 22 z XVIII w. została przebudowana w 2. poł. XIX w. Zachowało się starsze renesansowe obramienie wejścia, obudowane w XVII w. manierystycznym portalem flankowanym toskańskimi kolumnami z maskami zwierzęcymi. Na osi gzymsu z fryzem ząbkowym umieszczono medalion przedstawiający personifikację sprawiedliwości (Temidę) z zawiązanymi oczami, mieczem i wagą.
Kamienica nr 24 pochodzi z XVIII w., została przebudowana w XIX/XX w., kiedy otrzymała dekorację roślinną wokół okien.
