Mały Rynek znajduje się w północnej części starówki. Przylegał do dawnych murów obronnych między Basztą Kłodzką i Wieżą Rycerską, odbywały się na nim targi.
Kamienica nr 2 w północnej pierzei pochodzi z pocz. XIX w. i była przebudowana w XX w.
Kamienica nr 3 pochodzi z 1809 r.
Na środku Małego Rynku stoi pręgierz. Pierwotny znajdował się na rynku, u wylotu ul. Okrzei i został zniszczony w pożarze. Obecny powstał w 1556 r. w miejscu obecnej figury Trójcy Świętej. W 1736 r. w związku ze wzniesieniem tejże figury przeniesiono go pod odwach przy ratuszu. Pręgierz potwierdza dawne uprawnienia sądownicze miasta, wymierzano pod nim kary za występki obyczajowe (rozpusta, uwłaczające czci wypowiedzi) i drobne przestępstwa jak złodziejstwo. Skazanych wystawiano na wiele godzin na szyderstwa przysłowiowej gawiedzi, w cięższych przypadkach wykonywano kary chłosty. Po reformie sądownictwa przestał pełnić swoją funkcję i przeniesiono go w 1813 r. na Mały Rynek, gdzie służył jako słup latarni czy miejsce przywiązywania koni w dni targowe. Ok. 1900 r. uznano go za zabytek i otoczono łańcuchem. W 2006 r. został wpisany do rejestru zabytków ruchomych. Zbliżony kształtem pręgierz znajduje się w Rogowie Sobóckim.
Piaskowcowy pręgierz ma ponad 3,4 m wysokości, posadowiony jest na kwadratowym cokole z datami budowy i przenosin (1556, transferirt 1736 i 1813). Sama kolumna o ściętych bokach przechodzi w ośmiokąt, w górnej części ma okrągły przekrój. Umieszczono przy niej 3 haki i 4 kółka, służące do przykucia skazanych. Pręgierz zwieńczony jest stożkową głowicą z łacińską inskrypcją „Deus impios punit” (Bóg ukarze niegodziwców, cytat z Psalmu 37:9 co stanowi przykład biblijnego prawa).
