Klasycystyczny kościół ewangelicki wzniesiono w latach 1821–23, wcześniej nabożeństwa odbywały się w ratuszu. Świątynię zaprojektował znany architekt Karl Friedrich Schinkel znany z Altes Museum w Berlinie czy pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim. Powstała dzięki staraniom dowódcy miejscowej kompanii inwalidów, porucznika von Borlascha i dotacji króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III. Obok powstał budynek szkoły ewangelickiej, która funkcjonowała w innym miejscu od 1799 r. Zaraz po zbudowaniu kościół i szkoła spłonęły, jednak dzięki kolejnej pomocy króla odbudowano je. W 1843 r. sąsiednią Wieżę Rycerską przebudowano na dzwonnicę kościelną, zaś w 1869 r. od północy dostawiono małą zakrystię.
Świątynia powstała obok Wieży Rycerskiej, na jej potrzeby wyburzono fragment przylegających murów obronnych. Kościół wzniesiono w stylu arkadowym, łączącym elementy klasycyzmu i neoromanizmu, posiada arkadowe okna i absydę oraz boniowane naroża. Świątynia i szkoła nie były użytkowane po 1945 r., ołtarz i organy przekazano do kościoła ewangelickiego w Studzionce pod Pszczyną.
W latach 1960-68 kompleks zaadaptowano na jedyne w Polsce Muzeum Filumenistyczne, nawiązujące do rozwiniętego dawniej w Bystrzycy Kłodzkiej przemysłu zapałczanego. Prezentowane są tu eksponaty związane z nieceniem ognia i produkcją zapałek – zapalniczki lontowe, benzynowe, gazowe, elektryczne, chemiczne, krzesiwa metalowe i skałkowe, kolekcja opakowań i etykiet zapałczanych z całego świata.
