Pierwotna drewniana kaplica poświęcona obecnemu patronowi Bystrzycy Kłodzkiej św. Florianowi powstała po pożarze miasta w 1646 r. Od czasów wielkiego pożaru miasta w 1703 r. prowadzono tu procesję w dzień św. Floriana. Kaplica nosiła pierwotnie także wezwanie św. Jana Nepomucena, które przeniesiono w 1833 r. na kościół szpitalny. Obecna barokowa budowla powstała w latach 1724-27. W 1740 i 1757 r. Maria Józefa, żona króla polskiego Augusta III Sasa ofiarowała kaplicy relikwie św. Floriana i św. Jana Nepomucena, zniszczone przez pożar w 1823 r. W latach 2008-10 wyremontowano dach, a w 2024 r. elewację budynku.
Kaplica posiada rzut wydłużonego prostokąta z zaokrąglonym półkoliście prezbiterium. Zwrócona jest okazałą zachodnią elewacją ze spływem wolutowym w stronę miasta, widok ten przesłonił las. Od północy przylega zakrystia, do wejścia zachodniego dostawiono w 1857 r. przedsionek. Siodłowy dach zwieńczono sześcioboczną sygnaturką z latarnią i cebulastym hełmem, na którym znajduje się blaszany wizerunek św. Floriana. Wewnątrz znajduje się barokowe wyposażenie z polichromią przedstawiająca patrona polewającego wodą Bystrzycę Kłodzką podczas wielkiego pożaru z 1703 r.
Przed kaplicą stoi krucyfiks ufundowany w 1896 r. przez F. Habla. Obok znajduje się figura NMP z 1781 r., prawdopodobnie autorstwa Michaela Ignaza Klahra i fundacji osoby o inicjałach AK. NMP przedstawiona jest jako Immaculata (Niepokalanie Poczęta) z aureolą z gwiazd i depczącą węża-szatana. Poniżej znajduje się relief przedstawiający św. Franciszka Ksawerego.
Na północ od kaplicy św. Floriana urządzono miododajną łąkę. Z okolicy rozciąga się widok na Krowiarki, niegdyś stał tu Królewski Kamień z poł. XIX w.
